Leuk, bezoek! Tenminste, ik hoop dat het leuk bezoek is, dan is het ook leuk om bezoek te ontvangen.
Vrijwel dagelijks staat een vers lijstje profielbezoekers mij aan te staren. Steeds vaker heb ik wat weerstand om dat lijstje door te nemen. Omdat er van al die bezoeksters niemand de moeite heeft genomen een berichtje te sturen. Tegelijk durf ik het niet aan om alle bezoeken meteen te verwijderen. Wie weet mis ik net die ene. Ja, ik heb ook FOMO.
Geen berichtje maar wel een knipoog? Tja, dat valt mij al helemaal niet op natuurlijk, ik ben een man. Als ik niet aan een of ander ingewikkeld probleem denk, dan denk ik niks, merk ik niks op en sta ik gewoon wat voor me uit te staren. Gewoon lekker niks doen, niks denken, en goed zijn met mezelf in het moment. Als er niks is, is er ook niks om je druk over te maken. Wat is het toch heerlijk om man te zijn.
Oh ja, dat lijstje. Ik begin er maar weer eens aan. Profiel 1. Wat een hoop woorden, ik kom er geen wijs uit. En, eh, waarom doe ik dit eigenlijk, want er is geen klik als de bezoekster niet de moeite nam contact te leggen. Die gedachte gooi ik maar weer overboord, zo komt er niks van. Het stramien lijkt ook hier nog heel archaïsch seksistisch - alsof het feminisme gewoon niet anders bestaat dan als woord in het woordenboek - dat de man de eerste stap moet zetten nadat de vrouw een uitnodiging heeft gedaan. Dat die uitnodiging zo onmerkbaar is als een watermolecuul in de oceaan, doet niet ter zake. "Ik heb je profiel bezocht, nou dan heb ik me toch al heel kwetsbaar opgesteld?!", is de moeite van de vrouw.
Zelfs na het lezen van "De kracht van echte mannen", snap ik het nog niet. En ik ga het ook nooit snappen. Oh zaligheid van het onkenbare. Als er iets is wat mannen boeit dan is het dat ze nog niet weten wat er voorbij de bocht te zien is. En vrouwen weten dat onbewust allemaal. Mannen hebben helemaal niks in te brengen. Het feminisme is onnodig, vrouwen hebben al de macht. En verder snap ik er niks van en wil ik mijn hoofd er niet meer over breken. Ik doe maar wat.
Eerste profiel bezoekster. Ja, leuke foto's, interessante zelfbeoordeling, rookt niet, drinkt voor de gezelligheid. Check: so far so good. Oh, kijk hier een paar leuke hobby's, wat echte levensvragen, geen gratuit gebabbel over horoscopen, geen spiritueel gebazel. Lijkt me een verstandige vrouw die er ook nog eens aardig uit ziet, en een verzorgd stukje tekst kan (laten) fabriceren. Ja hé, je weet het niet hè. Je moet ze de kost geven die een AI-gegenereerd profiel prompten op de man die ze voor ogen hebben. Of mannen dat doen? Geen flauw idee, ik lees hun profielen niet en zal er toch ook niks van begrijpen.
Nog even verder scrollen. Oh bummer, verkeerde provincie. Huh wat staat hier: mijn lengte 185, jouw lengte minstens 190... Ja doei. Hopeloos dit. Weer iemand die een pappie zoekt en niet een gelijkwaardige partner. Ik heb heel lang gedacht dat het wel mee zou vallen. Maar dat doet het niet. Het is hardnekkig. Hé begrijp me goed, mannen zitten ook vol met vooroordelen over hoe hun ideale vrouw eruit moet zien. De details ken je zelf wel invullen, toch? En prima omdat overal elders tegen te komen. Maar hier op de spirituele dating site verwacht ik toch iets anders...
Kijk, prima dat je rondkijkt. Maar als je dan op mijn profiel komt en ziet dat de lengte - of iets anders fysieks dat blijkbaar zo belangrijk voor je is dat je dit opneemt in je eisenlijstje - een no go voor je is, laat me dat even weten, dan hoef ik jouw profiel niet door te akkeren, het gevoel te krijgen dat je echt en oprecht bent om er dan achter te komen dat het niet zo is. Ik voel met niet afgewezen ofzo, ik vind het gewoon zo jammer van mijn beperkte tijd en aandacht om me bezig te moeten houden met zulke oppervlakkige materiële eisen en wensen van mijn niet-toekomstige bruid.
Dus kom je op mijn profiel en lijkt het je wat, stuur dan ff een berichtje. Knipoog maar niet, want dat snap ik niet en vind ik meer iets voor een muurbloempje. Ik pluk principieel geen bloemen, dat vind ik namelijk vernielen van natuur. En als je afhaakt: laat het me weten: "sorry geen interesse". Misschien moet er een optie komen om jouw profielbezoek te wissen. Waarom ook niet. Op straat kijk je toch ook en draait je hoofd om als het niet bevalt? Niks mis mee... Ik ga ook niet enthousiast voor een ontmoeting met een wild onvoorspelbaar dier dat mij ziet als prooi. Dan draai ik me om en ren hard weg. Nee dank u.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten