Nieuwe Oude Fiets!

Net een tweede hands racefiets gekocht. Waarom? Nou, omdat ik zin had om iets te kopen en ik gek ben van fietsen. Of is dat teveel een "vrouwen" antwoord voor de stoere vent waarvoor men mij houdt? Goed, ik ben al een tijdje op zoek naar een fiets om aan te kunnen sleutelen om zo mijn vaardigheid daarin te verhogen. Hoort natuurlijk bij de voorbereiding op mijn tocht naar Frankrijk. Omdat ik mijn hybride niet wil verklooien, heb ik daar nu een andere fiets voor. Laat de vorige eigenaar het maar niet horen.



Natuurlijk ga ik er af en toe wel een stukje op pedaleren. Het lijkt me een fijne fiets, morgen oordeel ik verder...

Foto's

Langzamerhand ontstaat er een redelijk gevuld foto-album van mij op Flickr. Veel foto's zijn publiek en kunnen dus door iedereen in de hele wereld (nou ja, de hele wereld...) bekeken worden. Er zitten echter ook foto's bij die ik niet publiek wil/kan/mag tonen. Een aantal hiervan is zo prive dat alleen ik zelf ze zou kunnen bekijken (maar wil ik dat wel?). De rest is toegankelijk voor vrienden en/of familie. Ben je nieuwsgierig of jij mogelijk in compromiterende omstandigheden op een foto uit die laatste categorie foto's staat? Neem dan een gratis Flickr account en zorg dat je mijn vriend(in) en/of familie (veel succes) wordt. Tip: maak eerst een Yahoo account aan, zie de Flickr inlog pagina.

Regenjas

Niet eerder heb ik zoveel plezier gehad van mijn regenjas. Twee dagen er in rondfietsen maakt het haast als tot een tweede huid. Ik ben ook meteen genezen van mijn "regenfobie op de fiets"! Als het niet te koud is en er niet teveel wind staat, is fietsen in de regen zelfs erg lekker! Zet wel iets met een klep op je kop en smeer vooraf je benen in met vet (uierzalf werkt prima). De regen-overschoenen die ik deze twee dagen testte voldoen voor een uur, daarna krijg je toch natte voeten al gaat dat heel langzaam. Prettig is wel dat de regen die van je benen afloopt niet je schoenen en sokken instroomt. Je voeten worden vooral nat van opspattend water dat langs de onderkant via de zijkanten je schoenen doorweekt.

Het gevoel van fietsen in de regen is te vergelijken met lopen door de plassen, wat je als kind wel doet maar waarvan je later vergeet hoe leuk dat is.

Drachenfelsen!

Het regent niet meer! Nog ff en de zon gaat schijnen. Snel ontbijten, klaarmaken voor het fietsen en vertrekken. Op het moment dat we opstappen: de eerste druppels. Vandaag kiezen we een route ten zuiden van onze uitvalsbasis. We gaan in de richting van -wat is het ook alweer Harrie- Konigsberg, euhh Winterberg, nee: Konigswinter! En daar zijn de Drachenfelsen op zo'n 450m hoogte. Die zullen we niet helemaal nemen want het laatste stuk gaat per Zahnradbahn, zo vernemen we van de hotelier van dienst. Het gaat steeds harder regenen en in no time zijn we alweer net zo nat als gisteren. Voor Harrie is dit net teveel van het verkeerde weer... Daar komt nog bij dat zijn materiaal niet in orde is, zelfs na een volledige beurt van de erkende fietsenmaker. Ondanks de regen hebben we het door de vele klimmetjes niet koud. Wel merken we dat we wat minder snel vooruit komen dan gisteren. Dat is ook debet aan de problemen met het materiaal en omdat we vaker stoppen om wat te eten. Al fietsend is het lastig om met de koude handen de verpakking van de mueslibars, snelle jelles en kaptein koeks open te krijgen. Na zijn vochttekort gisteren is Harrie druk in de weer met drinken.
Bergaf is het afzien, zowel vanwege de zelf opgewekte tegenwind met een chill factor van min 20 als door de striemende regendruppels in je gezicht die bij 60km per uur aanvoelen als kiezelsteentjes. Het remmen blijft spannend met zoveel water op de weg. Rond half drie zijn we weer terug in Stadt Blankenberg en doen nog een paar bakjes in Haus Sonnenschein (duh). Nog 2,5 uurtjes rijden en we kunnen weer douchen...

Trainingskamp Hennef

Met de ardennen op 10 juni voor de boeg als angstgegner, vertrekken Harrie en ik vandaag naar ons trainingskamp in Duitsland. Voor de broodnodige variatie nu eens niet het Sauerland met uitvalsbasis Ludenscheid, maar iets zuidwestelijker nabij Bonn. We nemen onze intrek in Hotel Haus Sonnenschein -what's in a name het regent al vanaf het moment dat we Duitsland binnenreden- en maken snel kwartier om te kunnen vertrekken. De regenjassen gaan meteen aan, we nemen geen risico's. Ik heb ook super-de-buper luxe overschoenen voor tegen het natworden van mijn onderschoenen bij me en die ga ik nu mooi eens aan een test onderwerpen. We hebben zo'n 60km voor de boeg met voldoende klimmeters. De route voert globaal via Hennef, Much, Ruppichteroth, Windeck, Eitorf en weer terug naar de basis: Stadt Blankenberg. Zoals de naam al doet vermoeden gaan de laatste kilometers redelijk steil (met echte haarspelden!) omhoog. Net na vijven zijn we terug en douchen en verkleden ons snel om direct onze honger te kunnen stillen. Daarna verlangen we naar ons bed en een goede lange nacht met diepe slaap. Om half tien zijn we vertrokken naar dromenland.

Laxeflux

Vandaag een beetje rondgehangen bij de Lolo's, meteen maar wat tools vastgehouden en wat Luxaflex aan stukken geknipt.