dinsdag 12 november 2013

Hoe? (Deel 1)

Dan heb je zo'n analytisch brein en dan gaat dat ook meteen aan de slag: hoe kan het nou dat ik 'opeens' weer mijn energie terughad? De eerste dagen heb ik heel bewust daar niet aan gedacht. Nee, juist vooral genoten van hoe alles weer 'vanzelf' ging, en ik weer kon schrijven en zoveel op een dag doen als ik anders niet in een week voor elkaar kreeg.

Toen na een paar dagen, zo na het eerste weekend, het grootste effect van de verandering was uitgewerkt. Op het moment dat de gewenning optrad. Waar ik merkte dat ik 's ochtends met wat meer moeite mijn bed uitkwam. Dat ik lichtjes bespeurde dat het afwassen een opgave werd. Zo mijn wilskracht moest worden aangesproken om mij zover te krijgen op de fiets te klimmmen voor een boodschap. De teksten niet meer in mijn hoofd ronddansten om geschreven te worden. Mijn moeite met formuleren van woorden en zinnen de kop weer opstak. Toen ik bemerkte dat ik het ene woord dacht en het andere schreef, zoals eerder. Ja toen begon ik na te denken.

Wat heeft nu geholpen bij de verandering in energie? Hoe werkt het bij mij eigenlijk?

Die tweede vraag houdt mij al jaren bezig. In alle momenten dat ik mij te moe voelde ook maar iets voor elkaar te krijgen, bleef ik nadenken over het hoe. Hoe komt dit zo? Heel veel analyses hebben de revue gepasseerd. En evenzovele mogelijke aanpakken, oplossingen, strategieen. Waarvan ik er een heleboel heb uitgeprobeerd. Die allemaal op zich faalden. En ook daar waar ik er velen tegelijk bij elkaar toepaste, leek ik geen stap verder te komen.

Misschien schrijf ik nog wel eens over wat ik deze afgelopen jaren allemaal aangepakt heb. En hoe dat is verlopen. En wat ik ervan vond. Voor nu houd ik het even bij de recente gebeurtenissen. Het is zoveel prettige om nu in het nu te zijn!

Ergens eind augustus - ik weet niet meer waardoor het kwam - bekeek ik een paar video's van de planteneter. Al een paar weken liep ik weer rond met het idee om mijn voedingspatroon aan te pakken. Ik had net een intake voor de een of andere therapie achter de rug en kon daar niet terecht. Het idee dat een ander voedings patroon misschien iets zou betekenen voor mijn energie niveau is mij niet onbekend. In 2000 volgde ik een dieet om mijn hypoglykemie en aanverwante vermoeidheid aan te pakken. Toen met veel succes.

De Planteneter vertelde me wat ik zelf onbewust ook al wist: anders eten is je anders voelen. Met veel enthousiasme begon ik met smoothies. Terloops kreeg ik ook de bevestiging dat gluten misschien niet zo'n goede voedingsstof is. Ik vermeed vanaf die dag alle gluten die in verband worden gebracht met Coeliakie. Op zoek naar vervangers heb ik vervolgens allerlei dingen gegeten waarvan ik niet wist dat het bestond. Boekweit, gierst, Teff, quinoa, etc. Wat het wat makkelijker een aangenamer maakte, was dat mijn vriendin vol enthousiasme meedeed aan dit dieet. Ze had vlak daarvoor op mijn aanraden een Atkins achtig dieet gedaan. Dat is het dieet dat mij in 2000 zo goed was bevallen. Voor haar deed het echter helemaal niks. Ze voelde zich er niet beter door. Bij het plantendieet veranderde dat al snel, dit was het voor haar.

Na een maand planteneten - ik at bijna geheel vegetarisch - merkte ik hoegenaamd geen verandering. Ik was nogsteeds doodmoe, had nog steeds gemiddeld 4x per week diarree, en voelde me slap en lusteloos. Het enige fijne was dat ik door dit dieet allerlei dingen was gaan maken en eten waar ik daarvoor nooit aan had gedacht. Voorheen moest ik niets van soep hebben. "Dat is geen eten", heb ik altijd geroepen. Nu maakte ik pompoensoep of courgettesoep en at daar smakelijk van! Vooraf aan dat plantendieet had ik me voorgenomen het een maand te proberen. En dan te stoppen, of nog radicalere middelen te nemen.
later meer...

maandag 11 november 2013

Vino Tinto - Mateo

In het internet feuilleton Vino Tinto verschijnt vandaag:

NIEUW!
Hoofdstuk 6: Mateo

De volgende delen zijn al eerder verschenen:

Hoofdstuk 1, deel 1: Louis
Hoofdstuk 1, deel 2: Luis
Hoofdstuk 2: Ana
Hoofdstuk 3: Gasteiz
Hoofdstuk 4: deel 1: Dolorosa
Hoofdstuk 4: deel 2: Dulcinea

zondag 10 november 2013

Vino Tinto - Corse

Spaans Baskenland 2008, een koele afrekening in een bar, een ontvoering en een vlucht. De hoofdpersoon is betrokken in een spel van bedreiging, verraad en de bescherming van een geheim. Een jaar eerder breekt in een groep vrienden de paranoia uit wanneer één van hen onder verdachte omstandigheden overlijdt in een politiecel. Wie is er schuldig aan deze vermoedelijke moord? Wie moet er voor boeten en wie zoekt steun bij wie? Wat is het verband tussen de dode in de cel en de moord in de bar? In een internet feuilleton vertelt RobT het verhaal van Luis & Ana, broer en zus, beide geboren uit een Catalaanse moeder en Baskische vader.

NIEUW! Vandaag verschijnt: Hoofdstuk 5: Corse


zaterdag 9 november 2013

Toontje

"Weet je waarom?", begon hij voor de zoveelste keer. "Nou? Geef eens antwoord!"
Onrustig wiebelt hij met zijn voet heen en weer. Ik ken het trekje, ken hem allang. Ik weet wel hoe het werkt. Als ik nu erop in ga dan, dan houdt het niet meer op. Zolang ik hem ken, erger ik me aan dit toontje, dat eigenwijze. En nog steeds weet ik niet hoe er zo op te reageren dat het ophoudt.
"Stop nou een keer met die irritante vragen! Verdomme, Thijs! Ik ben het zat."
Hij trekt een grimas op zijn gezicht, een frons.
"Wat flik je me nou? Je hoeft niet zo uit te vallen! Ik vraag je alleen maar naar het waarom."
"Ik weet het niet en ik wil het ook niet weten! Als jij het wel weet, dan hoef je het mij niet meer te vragen!"
Woest ben ik. Ik spring op van de stoel en stampvoet het kantoortje uit.

"Hé lieverd, waar ga nu naar toe?", roept hij me na.
"Rot op lul, ik ben je zat, het is uit! Hoor je? Het is uit! Uit!"
Over het gravel loop ik zigzaggend tussen de autowrakken door, richting het hek van het sloopterrein. Weg van hier, ik moet weg van hier.
Buiten het hek staat de grote Mercedes van de baas van Thijs. Hij mag er al weken in rijden nu Mr. Li in de Verenigde Staten is. En dat heeft het allemaal alleen maar erger gemaakt, nu denkt ie ook nog dat híj de baas is. Met bijbehorend agressief, arrogant en asociaal gedrag.
Als ik het portier van mijn Corsa open, staat ie opeens naast me.
"Ga nou niet weg, schatje." Het geslijm is weer begonnen.
"Rot op Thijs, ik ben je zat, je gedoe, je geslijm, je zaakjes, je familie..."
"Wat is er mis met mijn familie!", bitst hij me toe. Hij grijpt me bij de kraag van mijn leren jasje en trekt me naar zich toe.
"Laat los", slis ik in zijn oor. "Nu!"
Verderop loopt een koppel agenten te slenteren. Zonder echt hun aandacht op ons te richten houden ze ons in de gaten.
Z'n greep verslapt, ik ruk de kraag uit zijn handen, open het portier en stap in. Z'n hand gaat naar de bovenkant van het portier. Bruusk trek ik het portier dicht.
"Verdomme bitch!" schreeuwt hij uit terwijl hij zijn arm woest op en neer zwaait.
Ik start en met gierende banden schiet ik van het trottoir weg. De agenten draaien traag hun lichamen in Thijs' richting.

vrijdag 8 november 2013

Ik gebied: Geniet!


Sinterklaas die ouwe zak,
zit al jaren onder de plak,
bij de pieten van het geld,
die raken nooit eens uitgeteld.

Wacht nu niet op wat je krijgt,
ga halen waar je hart naar hijgt.
De droom verschuiven van vandaag,
naar morgen is een grote plaag.

Genieten start waar verlangen stopt,
Is morgen gisteren dan is het op.
De tijd gegeven is beperkt,
en al voorbij wanneer je 't merkt.

Just do It!

donderdag 7 november 2013

Vogeltje

Je fladdert niet, je vliegt niet meer.
Je gemankeerde vlucht,
brengt je in een flauwe spiraal
langzaam naar de grond.

Je merkt niet dat je daalt, dat je valt.
Je energie neemt traag af,
bezwerend blijf je vragen,
duwen, trekken.

Je slaap is kort, je neemt geen rust
De dagen zijn lang en onoverzichtelijk.
Niet één, twee, maar eerder vijf of wel tien
afspraken op een dag.

Je put je uit, je blijft in touw.
Elke overpeinzing breek je af,
met een huppel, met een lach.

Je loopt op het randje,
vliegen doe je al lang niet meer,
al denk je zelf van wel.

We zien je gaan, duikelen.
Onze waarschuwingen sla je klapwiekend in de wind.
Het enige wat je nog verplaatst is lucht.